5. jul, 2017

Spreek tot ons over de liefde...

Wanneer de liefde wenkt, volgt haar,
al zijn haar wegen zwaar en steil.
En zo haar vleugelen je omhullen, laat je gaan,
al zou het zwaard, verborgen in haar veren, je verwonden.
En zo zij tot je spreekt, geloof haar,
ook al verstrooit haar stem je dromen, zoals de noordenwind je tuin verkeren doet in dorre woestenij.

Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook.
En al dient zij tot je groei, zij snoeit je evenzeer.
En zo zij opstijgt tot je hoogte en je teerste takken streelt, die trillen in de zon,
zij daalt ook af naar je wortelen en rukt hun houvast aan de aarde los.

Als korenschoven gaart zij je bijeen.
Zij dorst je tot je naakt bent.
Zij want je tot je vrij bent van kaf.
Zij maalt je tot je blank bent.
Zij kneedt je tot je buigzaam wordt;
en geeft je over aan haar heilig vuur, opdat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.

Al deze dingen doet de liefde, opdat je kennen moogt 't verborgene van je hart en daardoor worden zult een deel van 's levens hart.

De liefde geeft alleen zichzelf en put ook uit zichzelf alleen.
De liefde neemt niet in bezit, en wil ook niet in bezit genomen worden;
want de liefde is zichzelf genoeg.

En als je liefhebt zeg dan niet: 'God woont in mijn hart', maar veeleer: 'Ik ben in 't hart van God'. En meen niet dat je richting geven kunt aan liefde's loop, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, je loop. De liefde zoekt alleen zichzelf te vervullen.

- Kahlil Gibran  De Profeet