15. jul, 2021

Een evenwicht tussen dogmatiek, ethiek en mystiek

Mystiek brengt een evenwicht tussen dogmatiek, ethiek  en mystiek. Tussen leer en leven, hart, hoof en handen, tussen intimiteit en solidariteit. Zo hebben de woestijnvaders betekenis voor de samenleving. Hun maatschappelijke betekenis: zij trokken de woestijn in, uit kritiek op de samenleving. Mystici kunnen ons helpen geloven , omdat zij de kunst verstaan het onzegbare onder woorden te brengen.

Dogmatiek en ethiek komen pas echt tot hun recht wanneer onder beide opnieuw een hart gaat kloppen, het hart van de mystiek. Als de mystiek meedoet, wordt aan de gave( de genade) en de opgave ( de ethiek) het element van overgave toegevoegd. In de mystiek worden dogmatiek en ethiek tot hun uiterste konsekwenties geleid.

Mystiek is kritisch, het persoonlijke wordt niet uitgespeeld tegen het maatschappelijke, de intimiteit van de omgang met God heeft alles te maken met de solidariteit met de wereld en omgekeerd'.

Theologie heeft zich vervreemd van haar bron, de levense geloofservaring. De mystieke mens stuit op de Ander, die zozeer deel van hem wordt dat hij er vanuit gaat leven. De mystieke mens is de meest vrije mens, noet meer gehinderd door allerlei waarden en  conventies.

Zoals Jezus zelf, zijn intimiteit met de Vader, zijn leven uit deze 'ervaringskern', zijn zichzelf wegcijferende solidariteit met de mensen die moesten bukken onder de waarden en normen van zijn tijd. De ontvangen genade maakt je vrij, tot diensstbaarheid aan mens en wereld.

Jurjen Beumer