7. sep, 2019

Het Alziende oog

Naast ogen om te zien, hebben we ook een oog in het hart. Bij alles waar we naar kijken, kunnen we de aandacht naar het hart brengen en van daaruit opnieuw kijken.  De blik wordt dan zachter, milder en ruimer, en daarmee krijgt degene naar wie je kijkt ook meer ruimte. Het hart kan alleen maar in het nu waarnemen, zoals het ook alleen maar in het nu kan kloppen. Maar de blik fixeert soms en dan bedenk je hoe de ander is op grond van vorige ervaringen.

In de natuurwetenschap heeft men ontdekt dat het waargenomene verandert onder het toeziend oog van de ander.  Wij kunnen dus veranderen, verzachten,als we anders en met mildere blikken naar elkaar kijken, en misschien- denk ik dan- is dat wel de oorspronkelijke  betekenis van de alziende blik van God. Misschien was het  van oorsprong een milde toeziende blik,  die door de tijden heen verwormd is tot een strenge blik, die bestraffend op ons neerkijkt.

Als dat zo is dan moeten we onze ogen opnieuw openen en zien dat de meesten van ons gewoon bang zijn; we moeten ons uiterste best doen om zo goed en zo kwaad(!) als het gaat enige zin aan het leven te  geven en te geloven dat we goed zijn zoals we zijn.