24. jun, 2019

Nieuwe levensvormen

Het sociale zelf kent een afhankelijkheid van geld, tijd, verplichtingen, voorwaarden en omstandigheden. Het wordt vaak beleefd als een koude wereld, zo droog als as, met veel rigiditeit, dode muren, mechanisch verkeer en kruipende, spookachtige mensen. Het leven is uitgeblust, alleen in de as zit nog iets beweging.

In het reële zelf, de ontdekking na het ontwaken, leeft een sterk bewustzijn dat je 'een ander land ' hebt ontdekt, een andere wereld, waar in de oude, benauwende is opgelost en verdwenen, een wereld waarin men zich vrij beweegt, zonder angst voor de medemensen, zonder onrust of weerstand, maar rustig, onschadelijk, naar eigen wens in te vullen.

De bedreiging is er ook; dit werkelijke zelf wordt niet alleen van buitenaf bedreigd.De bedreiging is er om vast te willen houden aan de extase en de bitterheid van de extase is er ook. Plotseling ervaar je dat er iets ontbreekt, dat een leegte achterlaat, een verwoesting.  De mystieke liefdeservaring houdt beide bijeen: dat wat ons doet sidderen en dat wat ons blijft fascineren.