19. jun, 2019

Op een plaats waar niemand zich liet zien

In een nacht, duister,
gekweld, in liefde ontvlamd
- o gelukkig avontuur- 
ontsnapte ik ongezien,
reeds was mijn huis in rust.

Johannes van het Kruis laat in zijn beschrijving van de mystieke weg zien, hoe je de ontdekking van de illusoire schijnwereld van de zintuiglijkheid  moet bekopen met de 'donkere nacht', die hij typeert als 'een loutering van het verlangen'.

Het is een actieve nacht, want de mens moet zich er zelf toe zetten om zich van de  zintuiglijke verlangens te ontdoen, en de nacht is duister, omdat het licht en de zekerheden die de mens put uit zijn natuurlijke waarnemingen en het gericht zijn daarop, ter zijde worden geschoven.

In deze leegte, onmacht en onzekerheid kan de werkelijke wereld aan het licht komen. De echte werkelijkheidservaring ontmaskert de illusie van het genieten van het één of het ander alsof het alles is- dat is het niet!