15. jan, 2019

Eens op een keer midden in de nacht..

Etty Hillesum's mystieke ervaring begint als volgt: 'God, je geeft  me zoveel kostbaars  in bewaring, laat ik er toch goed op passen en laat ik het goed bewaren'. Ik heb graag contact met mensen. Het is of ik door mijn intense aandacht het beste en het diepste uit ze te voorschijn haal, ieder mens is voor mij een verhaal, mij door het leven zelf verteld. En mijn verrukte ogen lezen maar. Het leven vertrouwt mij zoveel verhalen toe, ik zou ze verder moeten vertellen en duidelijk moeten maken aan mensen die niet zo regelrecht uit het leven zelf kunnen lezen.

God, je hebt me de gave gegeven van te kunnen lezen, zou je me ook die willen geven van te kunnen schrijven?

Ze voelt aan dat het beste, het kostbaarste van haar werk 'gegeven' is en dat die gave, die 'genade' voortkomt uit een mysterieuze Gulheid. Op een nacht ervaart ze dit zo diepgaand dat ze midden in de nacht opnieuw opstaat, haar schrift pakt en die Gulheid bij haar naam noemt:

Eens op een keer midden in de nacht. God en ik zijn nu nog alleen achtergebleven. Er is niemand anders die me helpen kan. Ik heb verantwoordelijkheden, maar ik heb mijn beide schouders er nog niet helemaal onder staan. Ik speel nog en ben ongedisciplineerd. Het geeft me helemaal geen verarmd gevoel, eerder een rijk en rustig: God en ik zijn nu helemaal alleen achtergebleven. Goede nacht!