10. jul, 2018

Paulus, de onbekende mysticus 2

De kern van Paulus' mystieke ontmoeting met Christus is het aanbod van genade dat hij daarin ontving. Daardoor ontdekte hij, dat zijn ijver voor de wet voortkwam uit religieus fanatisme. En dat dit fanatisme weer voortkwam uit zijn streven om door eigen prestatie rechtvaardig te zijn voor God.

Sinds zijn ontmoeting met Christus, heeft hij een nieuwe identiteit. Een geschonken bestaan. Hij vertrouwt niet langer op zichzelf, maar op Christus. Dat is zijn geloof. Hij identificeert zich met Christus.

Deze houding betekent niet dat het onderscheid tussen Paulus en Christus helemaal wegvalt. Dan zou er sprake zijn van versmelting of totale vereenzelviging. Dan zou hij volmaakt zijn. Hij voelt zich diep door hemgeraakt. Dit bepaalt verder zijn leven. Het aanbod van genade en verzoening. Het is een mystiek van de uitgestrekte, lege hand, die door God gevuld wordt. Geloven is bij Paulus een diepingrijpende en veelzijdige geloofservaring, waarin een God gekend wordt die in een geschiedenis werkt.

De mystieke ervaring beweegt zich tussen twee polen: tussen het 'reeds' en 'nog niet'. Deze mystiek is geen vlucht uit de wereld en haar issues. Deze transformatie is een voorproefje op dat wat komen gaat.