5. jun, 2018

In een kwartier meer zien en weten..

De diepgaande geestelijke ervaring van Jacob Boehme duurde een kwartier. Maar gedurende dat kwartier heeft hij meer gezien en is hij meer te weten gekomen dan wanneer hij vele jaren studie en onderwijs had genoten.

Wat hij zag en kende was het Wezen van alle wezens, de grond en de ongrond; idem, de geboorte van de Heilige Drieëenheid, de afkomst en het ontstaan van deze wereld en alle schepsels door de Goddelijke wijsheid. Ik kende en zag in mij zelf alle drie de werelden, als 1. de Goddelijke, engelen- of paradijswereld; en dan 2. de duistere wereld als de oerstand der natuurten vuur, en ten 3. deze uiterlijke, zichtbare wereld, als een schepsel of geboorte,of als een uitgesproken vorm uit de beide innerlijke, geestelijke werelden.

Ik zag en kende het ganse wezen in kwaad en goed, hoe het één uit het ander ontstaat en hoe de moeder der barende (werkelijkheid) was, zodat ik mij niet alleen hogelijk verwonderde, maar ook verheugde.

Ik werd intussen zeer in mijn gemoed aangesproken deze zaken op te schrijven, ofschoon ik het in mijn uiterlijke mens zeer moeilijk vatten kon en in woorden gieten. In het innerlijk zag ik het wel als in een grotere diepte, want ik zag er doorheen als in een chaos waarin alles besloten ligt, maar het naar buiten brengen was mij onmogelijk.

Het ging echter van tijd tot tijd in mij open als in een gewas. Uiteindelijk ben ik er twaalf jaar mee bezig geweest voordat ik het naar buiten kon brengen. Todat het mij na deze jaren overviel als een plasregen: wat hij treft, dat treft hij.

Tot slot; de zon heeft mij vrij lange tijd beschenen, maar niet altijd bestendig. Als deze zich verborg, dan kon ik mijn eigen werk nauwelijks verstaan en wel om de volgende reden: opdat de mens bekent dat het weten niet van hemzelf komt maar van God is, dat God in de ziel van de mensen weet, wat en hoe Hij wil.