24. apr, 2018

De mystiek van ik en jij

De intersubjectieve mystiek is een vorm van mystiek waar het thema van de ontmoeting centraal staat. Het kan ook gezien worden als een dialogische mystiek zoals verwoord door de filosoof Martin Buber wiens denken over mystiek zijn oorsprong vindt in de joods- chassidische mystiek, ook wel de mystiek van ik en jij genoemd(Waaijman).

Buber beschrijft een vorm van mystiek die ontwaakt aan gegevens die van 'buitenaf' op iemand afkomen. Ieder werkelijkheidservaring kan uitganspunt en toegangspoort zijn voor zo'n ontmoeting met God, het Eeuwige jij, de Ultieme werkelijkheid, het transcendente Heilige. Anders dan bij de vorige vorm van mystiek wordt het Absolute als persoonlijk ervaren en versterkt de ontmoeting met dit persoonlijk Absolute in eerste instantie ook het eigen persoonlijk ervaren. Uiteindelijk kan er  ook in deze vorm van mystiek sprake zijn van eenheid.

Binnen de transpersoonlijke psychologie wordt deze vorm  van mystiek godheidsmystiek genoemd. In de godheidsmystieke ervaring wordt men zich ervan bewust dat de gehele Kosmos, inclusief het eigen bewustzijn, een manifestatie is van iets groots  en alomvattends. Het is een direct kijken in het gelaat van het Goddelijke. Dit herkennen brengt een diepe geraaktheid of bewustzijnsverschuiving teweeg. Deze mystiek speelt zich het meest af in de alledaagse ervaringswereld, in het sociale leven in al zijn lagen, het leven met de natuur en het omgaan met realiteiten als kunst, wetenschap en het menselijk handelen.