14. apr, 2018

God is niet in de tijd

God wacht geduldig, dat ik eindelijk toestem, Hem te beminnen.
God wacht als een bedelaar, die bewegingloos en zwijgend voor iemand staat, die hem misschien een stuk brood zal geven. 
De tijd is dit wachten.
De tijd is het wachten van God, die om onze liefde bedelt.
De sterren, de bergen, de zee, alles, wat vanuit de tijd tot ons spreekt, brengt ons het smekende vragen van God. De deemoed in de verwachting maakt ons op God gelijkend.

God is alleen het goede.
Daarom staat Hij daar en wacht, zwijgend.
Wie opdringt of spreekt, heeft een beetje geweld nodig.
Het goede, dat niet als het goede is, kan slechts er zijn.

De deemoed is een bepaalde verhouding van de ziel tot de tijd.
Zij is aanvaarding van het wachten.
Geen wonder kan iets tegen de tijd.
Het geloof dat bergen verzet, is onmachtig tegen de tijd.
God heeft ons binnen in de tijd verlaten.

God en de mens zijn als een minnaar en zijn beminde, die in een verwarring over de plaats van de ontmoeting  geraakt zijn. Elk van beiden is op tijd op zijn plek, doch elk op een andere plaats, en ze wachten, wachten,  wachten.

-Simone weil