2. jan, 2018

The big five...

Er zijn vijf thema's die een grote rol spelen in ons leven: God, lijden, dood, liefde en eeuwigheid.

Soms is het zaak de beelden die we hierover met ons mee dragen te veranderen, eraan voorbij te gaan. Wij mensen kennen de beelden wel , maar het licht dat in hen is, blijft verborgen.

Je hebt geloofd in een beeld van God en je dacht dat jouw beeld God zelf was. Maar dat beeld is maar een beeld; elk beeld is een goed gelijkende namaak van iets dat werkelijk bestaat.

De greep die de beelden, dogma's en  leerstellingen  op ons hebben, veroorzaken vaak 'overbodig lijden' . Het is een zware last terwijl dit niet de bedoeling is. Zolang we afgescheiden zijn van ons innerlijk weten, van de menselijke ziel, is dit niet bepaald het lichte juk van de belofte. Op een moment kom je thuis, je valt samen met jezelf,  bent één met de  Bron,  en je laat de 'last'  los.

'Als je je spiegelbeeld ziet, schep je daar behagen in.
Maar als je je oorspronkelijke gelaat ziet, dat al bestond voor jij was,
en dat niet sterft, noch ontstaat, hoeveel vreugde zul je dan ervaren!

Wie gelooft in beelden, plaatst de kern van zijn eigen bestaan buiten zichzelf, namelijk in die schijnbaar los van hemzelf bestaande beelden. Maar wie beseft waarnaar de beelden als een teken verwijzen, zal ontdekken, dat het 'licht van de Vader' in hemzelf aanwezig is, dat al die beelden een beeltenis zijn van je eigen wezenskern, je' oorspronkelijke gelaat' genoemd. Er is iets in de mens dat los staat van de tijd. De Christusnatuur. De winst van het verlies van de beelden is de vreugde van de ontdekking van de tijdloze Christusnatuur als werkelijk bestaand inzelf. En wat je ziet, zul je worden.