2. jan, 2018

'Die before you die'

'Niemand zal dood gaan aan wat hij denkt te zijn'.

In het soefisme is het principe van loslaten, het aardse voorbijgaan, bekend onder de Engelse noemer 'die before you die', 'sterven voor je doodgaat'. Het 'sterven' komt soms letterlijk naar voren in Rumi's poëzie:

' Gaarne zou ik je kussen
De prijs van kussen is je leven.
Nu loopt mijn liefde mijn leven tegemoet
en schreeuwt het uit:
'Wat een koopje,
laten we het doen!

Minnaars zijn vreemde wezens. Hoe meer ze gedood worden, des te meer komen ze tot leven.
' Sterven voor je doodgaat' ; ieder die de betekenis van deze woorden vindt, zal de dood niet smaken luidt het  Eerste Logion uit het Thomas-evangelie en ook  het Evangelie van Filippus gaat over het thema 'dood'. 

De mystieke bron waaruit de schrijvers van de apocriefen tapten, is dezelfde waar ook Rumi het water haalde om de woestijn vruchtbaar te maken. Ook Rumi moest worden wakker geschud. Shams verliet hem, liet hem 'sterven' in de wetenschap dat pas hierdoor Rumi als persoon zou rijpen. Het bracht Rumi verdriet, het bracht hem ook het inzicht dat de tocht van het zelf naar het Zelf een goudmijn kan maken van de wereld. Het vertrek van Shams opende ook Rumi's dichtader. Elke parel heeft het lijden van de oester als kern. De uiteindelijke scheiding bracht Rumi tot poëzie die naar eigen zeggen door Shams was ingegeven: zo sterk was de onderlinge band dat de dood deze niet kon verbreken. Door helemaal in elkaar op te gaan hadden Rumi en Shams,maan en zon, de dualiteit doorbroken en waren ze één geworden.

Hoewel het 'die before you die' -beginsel verwijst naar verzaking en loslaten, is het soefisme ook een filosofie van de praktijk en het 'doen' geweest. De wereld is geen begoocheling , maar pure werkelijkheid. Alleen verstaan we de tekenen niet altijd even goed!

' Waarlijk, in mijn dood vind ik het leven'.