20. nov, 2017

Je naam is je gegeven

Wie ben je eigenlijk?

Een naam is je gegeven om je een plek te verwerven tussen de mensen. Als je een naam hebt, moet je invulling geven aan die naam; dan moet je voort; dan heb je een afzetpunt, een begin. Die naam is je begin.

Wil je wonen in je naam?

Iedere keer dat iemand je naam noemt, wordt je en ingesloten en uitgesloten. Is dat laatste je te vaak overkomen en ben je daarom wat terughoudend?

Heeft je naam je getekend, gestigmatiseerd?

Wat kleeft er allemaal aan een naam?

Hoeveel culturele identiteit is er in opgeslagen?

Troost: je hebt een naam en je bent een naam en omdat dat waar is, zit er ruimte tussen jou en je naam. Het is aan jou om invulling te geven aan je naam. Je naam is een tent waarin je schuilt en een schil waarin je rijpt.

Wie ben je?

Weer fluister je die naam. Wie een naam heeft is eigenlijk gered. Niet enkel en alleen omdat je met die naam erbij hoort, maar ook omdat je enkel en alleen vanwege die naam uniek bent, uniek moet zijn. Die naam geeft je de kans echt iemand te zijn. Je gaat ervan uit dat als ik je naam ken, ik jou ook ken, misschien nog wel beter dan dat je jezelf kent.

Noem die naam, want alleen als ik genoemd word, kan ik zelf zijn. Ik kan mezelf niet roepen, niet tot werkelijkheid maken. Jij wel, jij kunt mij noemen. Doe dat, want pas dan besta ik, leef ik hier en nu, en ben ik iemand die er mag zijn.