14. sep, 2017

De stem van de ziel

Voor de meesten van ons is de ziel iets dat losstaat van henzelf, iets waar je alleen bij bepaalde gelegenheden over kan praten en op kan vertrouwen: in het dagelijks leven is er geen echte omgang, geen nauwe band tussen het verstand en de ziel van de mens.

Maar in ieder mens is een goddelijke kracht en wanneer dat goddelijke, dat zijn ware zelf is, door het verstand wordt erkend en begrepen, gaat het een heel actieve  rol spelen in het leven van de mens - eigenlijk moet het de helft van ons gedachtenleven vullen. Als we deze zienswijze van het één zijn van de mens met zijn ziel ten volle delen, laten we de gewone manier van denken achter ons en komen we op een nieuwe weg, waarop we over het onkenbare, het schijnbaar onmogelijke, durven na te denken. Doen we dit, dan brengen we de ziel tot werkzaamheid. 

We zijn op een heilige manier voor dit leven samengesteld en gevormd. Het zieleleven is een essentieel deel van onszelf- de werkelijke, eeuwige mens. Het geloof in de eigen goddelijke eigenschappen, de kracht om alle moeilijkheden te overwinnen en zich niet door de omstandigheden te laten beheersen- vooral niet het onredelijke beeld van de dood, waar zoveel mensen aan vasthouden is voor een mens een van de grootste geheimen van het leven.

In geestelijke zin onderschat de mens zich. Hij onderschat zijn verantwoordelijkheden en is daardoor geneigd zijn naasten te onderschatten. Als hij zijn innerlijk leven en de geestelijke kant van zijn wezen op de juiste waarde weet te schatten, zal hij beslist die eigenschap van zijn natuur ontwikkelen die hem gewetensvoller over zijn naasten zal laten denken.