'not the easy road.....'

27. apr, 2021

Op de vraag ' Is het echt mogelijk je voor te bereiden op een mystieke ervaring?'   schrijft Teresa met veel overtuiging dat dit mogelijk is. Je voorbereiden betekent dan ook weer niet dat je die ervaring kunt bereiken ten koste van een aantal inspanningen. Dat is ook voor Teresa evident. Toch is de normale regel: God dringt zich niet op.. Hij klopt aan de deur en komt binnen als wij ook bereid zijn de deur open te doen.

We aarzelen ons ervoor open te stellen, als we ons ervoor open stelden zou de mystieke ervaring ons ongetwijfeld in heel korte tijd geschonken worden.

Samengevat komt Teresa's visie op de voorbereiding hier op neer: ons geheel en al aan de Schepper geven, onze wil aan Hem overlaten en ons onthechten aan de schepselen, groeien naar een innerlijke vrijheid. Voorwaarden voor die onthechting zijn nederigheid en naastenliefde.

Teresa van Avila   Carlos Noyen

26. apr, 2021

Mystiek komt in alle tijden en alle religies voor. Je zou mystiek kunnen omschrijven als je aangeraakt voelen door Datgene  dat jou als mens volkomen overstijgt, en waar je toch in de kern een mee bent. Mystiek gaat gepaard met het verlangen, en vaak met de ervaring, een daarmee te zijn en daarin op te gaan.

Het mystieke bewustzijn kan vanaf de vroege jeugd heel sterk in een mens aanwezig zijn, of ontstaan in een lang groeiproces. Vaak is er sprake van een mystieke doorbraakervaring waarin iemand zich er met een schok van bewust wordt dat hij aangeraakt wordt door Dat wat niet onder woorden te brengen is, en waarmee hij tijdens die ervaring sterke gevoelens van eenheid kan hebben.

Een dergelijke ervaring kan bijvoorbeeld plaatsvinden in of na een crisis in het leven, of in de natuur, waar een mens zich een kan voelen met het grotere geheel, waarvan hij deel uitmaakt. Op de mystieke doorbraakervaring volgt een mystieke  weg, die bij elke persoon verschillend verloopt, aangezien de tijd en cultuur waarin die weg plaatsvindt, maar ook de persoonlijke geschiedenis en karaktereigenschappen de weg kleuren.

Maar er is sprake van duidelijke overeenkomsten, zoals:

- het steeds minder centraal stellen van jezelf, het zogenaamde 'kleine ik' en

- het steeds meer centraal stellen van het wezenlijke, de kern, het Goddelijke, God, dr Goddelijke Liefde, Bewustzijn, of hoe de mysticus Dat wat niet onder woorden te brengen is, ook probeert te duiden.

Dat laatste kenmerkt ook een van de vele paradoxen die met de mystieke weg verbonden zijn. De mysticus wil niets liever dan het Geheim in de meest lyrische woorden bezingen, maar beseft telkens weer, dat Dat wat is, en dat het Geheim van alle dingen is, hoogstens aan te duiden valt, maar nooit in woorden of beelden te vangen.

De mystieke weg brengt een diepgaand proces van omvorming van de persoonlijkheid met zich mee, waarin de liefde voor de medemens en voor al wat leeft een grote rol speelt. De mysticus wordt een mens, die alleen nog maar wil dienen. Het gaat hem niet meer om hemzelf. Dit stervensproces van het eigen, op zichzelf betrokken 'ik', om zo steeds meer geboren te worden in de Goddelijke liefde, is een levenslange weg.

Carine Philipse

26. apr, 2021

Stel je een loodrechte, steile rots voor met een uitstekende rand  aan de top. Stel je dan voor hoe iemand zich voelt als hij zijn voet op de rand van de afgrond zet en beneden zich alleen maar een enorme diepte ziet. Naar mijn oordeel is dit wat de ziel  ervaart, wanneer zij verder gaat dan materiële zaken in haar zoeken naar datgene wat geen dimensie heeft en sinds eeuwigheid bestaat.

Want dan is er geen enkel houvast meer, noch tijd, noch plaats, geen maat voor iets anders. Met onze geest kunnen wij er niet bij. Zo wordt de ziel die zich voortdurend  elk herkenningspunt ziet ontglippen, duizelig en  verward en zij keert eens temeer terug tot wat haar zo nauw verwant is, tevreden dat zij tenminste dit weet over het Transcendente: dat het volkomem verschilt van alles wat de ziel kent.

Gregorius van Nyssa

25. apr, 2021

Edith Stein heeft op haar weg naar het geloof een mystieke ervaring beleefd waarnaar ze in haar werken slechts op een versluierende wijze verwijst. Vaker, voornamelijk in haar brieven, wordt er een toespeling gemaakt op een hand die naar ons uitgestrekt  wordt: " Aan dit geraakt worden kunnen wij ons totaal niet onttrekken; voor de medewerking van onze vrijheid is hier geen plaats. 

Ten opzichte van dit eerste 'vatten' bestaat er een vrijheid van handelen. Vat ik de hand die mij aanraakt, dan vind ik het absolute houvast en de geborgenheid. Gods hand vatten en vasthouden is de daad die de geloofsdaad mede vormt. Bij wie dat niet doet, wie niet naar het aankloppen luistert, of zonder erdoor beïnvloed te worden zijn aardse leven verder leeft, bij zo iemand komt de geloofsdaad niet tot ontplooiing en het onderwerp  van het geloof ( God) blijft voor hem verborgen.'

Centraal staat ook hier de vrijheid in handelen: " zich zonder voorbehoud overgeven aan de genade. Dat is het besliste afkeren  van de ziel van zichzelf. Om zich echter  zo te kunnen loslaten, moet zij zichzelf zo sterk omvatten, zichzelf vanuit het meest innerlijke centrum zo volledig omvatten, dat zij zichzelf niet meer kan verliezen. De overgave van zichzelf is de meest vrije daad van de vrijheid.

Wie zich zo helemaal onbekommerd om zichzelf - om zijn vrijheid en zijn individualiteit - overgeeft aan de genade, die gaat juist zo - geheel vrij en geheel zichzelf - over in de genade. Daarvan verschilt de onmogelijkheid de weg te vinden, zolang men nog naar zichzelf kijkt." 

Edith Stein  Ilse Kerremans

25. apr, 2021

Als we de spirituele weg gaan, en we vragen hulp aan de in ons levende geest,  zullen we de  antwoorden vinden op al onze vragen: door visioen, droom, teksten of bijzondere gebeurtenissen.

Roos van den Bergh