24. dec, 2019

De onzichtbare Tao

De pijnlijke plekken in ons leven;  de pijn van niet begrepen te worden of verworpen, plus het onvermogen het lijden te aanvaarden als onderdeel van het leven, onze strijd tegen dit grote onrecht gaat in zekere zin ten koste van jezelf en je leeft in onmin met God. Wanneer je ergens tegen vecht, vecht het terug. Ook gevoelens die je in je eigen lichaam of in je emoties niet wilt erkennen of accepteren, vechten terug wanneer je er de strijd mee aangaat. 

Je wijst immers delen van jezelf af die in pijn zijn, verwenst en afwijst. In afwijzing is geen Liefde, geen verbinding, geen energiedoorstroming en dus kan iets waar je tegen vecht niet helen. Het zal noodgedwongen terugvechten, verstarren of 'onderhuids' de boel verzieken. Het grootste contrast van het leven: werkelijk helen vraagt het vermogen om eerst datgene wat pijn doet te omarmen en met andere ogen te zien: namelijk als iets dat pijn heeft en heling behoeft.

Er is slechts een helende kracht en dat is liefde. Agape- onvoorwaardelijke, niet- veroordelende liefde, die soms ook helder, scherp en onverbiddelijk kan zijn. Niet per definitie lief of aardig, eerder authentiek en trouw aan zichzelf: aan het hoogste of diepste in onszelf, het goddelijk zelf.