18. nov, 2019

Nachten van angst

Waarom knielde ik niet dieper

Om jullie welkom te heten,

Ontroostbare zusters,

Waarom gaf ik me niet over, waarom verloor ik me niet in jullie loshangende haar?

Werkelijk, we verkwisten de uren die we doorbrengen in pijn.

We kijken er langsheen, in het bittere verloop van de tijd.

Om te zien of ze tot een einde komen.

En dat terwijl ze in werkelijkheid seizoenen zijn in ons, onze winter...

- Rilke

Als we niets anders doen dan wachten tot onze angst tot een einde komt, zullen we nooit de zuivere, liefdevolle aanwezigheid ontdekken die zich openbaart als we ons overgeven in de donkerste nacht. Alleen door los te laten en mee te bewegen met de stroom van leven, verlies en dood bereiken we deze vrijheid.

Angst confronteren is een levenslange oefening in het loslaten van alles waaraan we willen vasthouden - het is een oefening in sterven. Ons vermogen om de normale verliezen in het leven te accepteren met totale acceptatie groeit door oefening. Na verloop van tijd ontdekken we dat we wel degelijk in staat zijn om met angst om tevgaan, ook met de diepste angst, het verliezen van het leven zelf.