13. jun, 2018

Een goede indruk willen maken

Schuldgevoelens zijn vaak de oorzaak van rusteloosheid. Je bent voortdurend op de vlucht voor je eigen schuldgevoelens. Want die zijn niet prettig. Zij rukken steeds het onschuldige masker van mijn gezicht. Ik moet steeds nieuwe manieren vinden om ze uit de weg te willen gaan. Eén zo'n strategie bestaat erin steeds bezig te zijn, zodat er geen vrije tijd kan ontstaan waarin de schuldgevoelens op kunnen komen.

Veel mensen klagen dat zij zoveel te doen hebben. Maar dat is hun eigen schuld. Want uit angst dat hun schuldgevoelens het woord vragen, moeten ze steeds iets doen. Maar eens zullen ze zich toch aandienen. Dan begint het tweede mechanisme,het verontschuldigingsmechanisme. Men zoekt steeds nieuwe redenen waarom men toch niet schuldig is, waarom men niet anders kon,waarom het eigenlijk de schuld van een ander is, enzovoort. We moeten steeds nieuwe redenen vinden om ons te verontschuldigen. Dat is een kringloop die ons van onze innerlijke rust berooft.

Een andere methode om met je schuldgevoelens om te gaan bestaat in het voortdurend zoeken naar waardering. Omdat je jezelf in je schuld onacceptabel vindt, moet je ervaren dat veel mensen je accepteren. Van zielzorgers naar therapeuten en weer terug, alleen maar om nogmaals te horen, dat ik een goed mens ben, waardevol, sympathiek, dat ik het toch goed bedoel en me inspan voor een goed leven.

Ik zit daar niet om mijn problemen op te lossen, maar om opnieuw aandacht en bevestiging te krijgen. Maar ik heb nooit genoeg. Want in mij zit het knagende gevoel dat ik toch niet sympathiek ben. Anderen kopen hun schuld af door er steeds voor anderen te zijn, alleen maar om de schuld in hen tot rust te brengen. Zolang we een slecht geweten hebben, komen we niet tot rust.

Deze verwachtingen komen voort uit het superego. Daarin hebben de stemmen van de ouders zich verinnerlijkt. Het menszijn zou inhouden, dat je altijd werkt, altijd bezig bent. De verwachtingen die we van onszelf hebben zijn de grootste slavendrijvers. De vele psychische oorzaken van de rusteloosheid van mensen laten zien dat onrust niet alleen door uiterlijke veranderingen kan genezen. Alleen wie in alle rust zich met zijn onrust bezighoudt, de oorzaken bekijkt en naar wegen zoekt om met zichzelf in het reine te komen, zal de rust vinden waarnaar hij verlangt.