12. dec, 2017

Je hele ik is gezien

De meesten van ons kennen het gevoel dat ze aan de oppervlakte leven, waar we tevreden genoeg zijn omdat het geweldig is om het druk te hebben en je belangrijk en vlijtig te voelen en hard te werken. Maar dat is niet alleen wat ons het recht geeft op het geschenk dat het leven is.

Dat ontdekken we als er iets dramatisch gebeurt. Als we verliefd worden of als er iemand sterft, dan zeggen we dat de aarde ondrer onze voeten verdwijnt. Dan worden we de intimiteit in gedwongen, of we nu willen of niet. Dan zijn we naakt en kunnen we aangeraakt worden. Dan voelen we dat we mensen zijn en kunnen we leven en sterven.

We willen ver weg blijven van het oncontroleerbare. Maar dit toont aan dat het diep individuele ook buiten alle soorten instituties gemeenschappelijk menselijk is.