10. jun, 2017

Houd je van me of lijk je op me?

We tolereren de ander voor zover hij 'op mij lijkt' en voor zover hij 'van mij houdt'.
We ervaren het verschil van de ander vaak als een bedreiging en zien het als een risico om te moeten veranderen, je aan te moeten passen, te worden wat hij van mij verwacht en op te houden met wie ik denk te zijn.

Meestal uit zich dat in oordelen, kritiek, verwijten en achterdocht. Het verschil prikkelt de nieuwsgierigheid niet, maar roept twijfel en wantrouwen op. We hebben geleerd het de ander naar de zin te maken en zo zijn we er nooit volledig van overtuigd 'het goede te doen'.

We leven voortdurend in angst. We zijn bang voor de reacties van de ander en onzeker over onze kwaliteiten en capaciteiten. De ander zien we als een rechter wiens goed-of afkeuring ons geluk bepaalt. We onderhouden eerder commerciële (we kopen erkenning en we verkopen onze authenticiteit), dan echt menselijke relaties.

Een cultuur waar kopen, winnen en verdienen de klassieke manieren van uitwisseling zijn.
We voelen ons vaak slecht op ons gemak in situaties waar het eenvoudig om geven en ontvangen gaat. We zijn bang onze plaats in te nemen en om werkelijk te zijn. We zien de ander vaak als spelbreker.

Vijand: de ander is iemand die ons verhindert onszelf te zijn. Onze eigen opvatting en de manier waarop we relaties ervaren staan ons in de weg om onszelf te zijn.

Wees echt, vertrouw jezelf!