8. jun, 2017

Ideaalbeeld

Ons huidige zelfbeeld is een individu dat zelf de handen uit de mouwen steekt om iets van zijn leven te maken. We zijn vrij om ons levensproject te kiezen en uit te werken, in een continu proces van zelfontplooiing en zelf-ontwikkeling, en dit op verschillende niveaus, van ons lichaam tot onze carrière. En door de sociale media worden we uitgenodigd de resultaten van die zelfontplooiing publiek te maken. We zijn voortdurend bezig onszelf bij te sturen, 'iets van ons leven te maken'.

Het realiseren van een ideaalbeeld via een voortdurende zelfopvoeding. De vraag is naar welk beeld we ons dan precies willen vormen? Het hedendaagse zelf interpreteert zichzelf niet meer vanuit een religieus kader, maar vanuit het kader van het marktdenken. Om het ideale zelf in de wereld van de vrije markt te herkennen, volstaat het te kijken naar de zelfbeelden die ons voortdurend voorgespiegeld worden.

Een dergelijk zelfbeeld maakt ons gestrest en onzeker, en bovendien afhankelijk van het marktmodel. Want als het zelfbeeld dat we nastreven afhangt van onze prestaties, kunnen we nooit zeker zijn van onszelf, omdat het steeds anderen zijn die ons  die marktwaarde toe kennen.

Paradox: we zijn vrij om ons eigen leven vorm te geven, maar we voelen ons  in een dergelijke prestatiemaatschappij vaak ongelukkig en beklemd. De huidige maatschappij biedt ons een soort van standaard-zelf: het actieve, productieve, consumerende, netwerkende individu, voornamelijk gericht op de buitenwereld. Maar dat is maar één mogelijke invulling van het zelf. We kunnen 'nee' zeggen tegen dit beeld en alternatieve manieren van onszelf-zijn ontwikkelen. Minder zelfdestructieve manieren van verzet en verandering. Dit kan enkel door een andere verbeelding van het zelf. Dat betekent onze ziel en innerlijk laten spreken.