8. sep, 2015

Zielspatroon

We knippen de navelstreng door. We gaan het huis uit, niet alleen fysiek, maar ook mentaal en emotioneel. We worden iemand die zichzelf ondersteunt. We bedanken onze ouders voor alles wat ze ons gegeven hebben en beginnen aan een onafhankelijk leven waarin we leren onze eigen beslissingen nemen en met de gevolgen ervan leven.

We moetn onze eigen ideeën omarmen en de andere onderzoeken. We willen niet een onbewust, door wonden bepaald leven leiden; proberen de onvervulde dromen van onze ouders te vervullen en hun tragische, zelfvernietigende patronen te herhalen.

We zijn hier om onszelf te zijn, niet om hen te zijn.