Wie ben je echt?

26. dec, 2019

Overgeërfde energieën en patronen, waarbij er een persoonlijk karma kan zijn, maar ook een familiekarma, een groepskarma of het karma van het land. Karma is in wezen dit overgeërfde veld van ervaringen dat ons instinctieve handelen bepaalt en waarin je in het algemeen niet innerlijk vrij en authentiek kunt functioneren.

De christelijke traditie benoemt een basisoorzaak van alle karma: de zondeval. Zij zegt dat in essentie alle karma op alle niveaus is weggenomen door het lijden en sterven van Jezus. Op zijn levensweg overwon Jezus de grootste angsten die ons als mens in de greep plachten te houdej: de angst voor de fysieke dood en de angst om in de steek gelaten, verraden, of uitgelachen te worden door degenen die je liefhebt. Hij wees ons een weg door het lijden heen. Je hoeft er niet van weg. Het goddelijke is ook daar, onder het lijden. Je hoeft niet bang te zijn.

24. dec, 2019

De pijnlijke plekken in ons leven;  de pijn van niet begrepen te worden of verworpen, plus het onvermogen het lijden te aanvaarden als onderdeel van het leven, onze strijd tegen dit grote onrecht gaat in zekere zin ten koste van jezelf en je leeft in onmin met God. Wanneer je ergens tegen vecht, vecht het terug. Ook gevoelens die je in je eigen lichaam of in je emoties niet wilt erkennen of accepteren, vechten terug wanneer je er de strijd mee aangaat. 

Je wijst immers delen van jezelf af die in pijn zijn, verwenst en afwijst. In afwijzing is geen Liefde, geen verbinding, geen energiedoorstroming en dus kan iets waar je tegen vecht niet helen. Het zal noodgedwongen terugvechten, verstarren of 'onderhuids' de boel verzieken. Het grootste contrast van het leven: werkelijk helen vraagt het vermogen om eerst datgene wat pijn doet te omarmen en met andere ogen te zien: namelijk als iets dat pijn heeft en heling behoeft.

Er is slechts een helende kracht en dat is liefde. Agape- onvoorwaardelijke, niet- veroordelende liefde, die soms ook helder, scherp en onverbiddelijk kan zijn. Niet per definitie lief of aardig, eerder authentiek en trouw aan zichzelf: aan het hoogste of diepste in onszelf, het goddelijk zelf.

22. dec, 2019

De raltie mystiek en gezondheid vraagt om een duidelijk onderscheid tussen de eigen natuur en dat wat beschadiging is, dat wat verkramping is en pijn - ooit van buitenaf binnengekomen. De eigen natuur, het eigen authentieke wezen te vinden, los van de toegebrachte of aangetrokken pijn. En die eigen natuur te leven, hoewel dit dikwijls niet makkelijk is.

Elke pijnlijke zielservaring die niet helemaal opgenomen is in de ervaringswijjsheid van het lichaam, blijft een soort eilandje van kramp. Op een dergelijke plek verdichten de cellen zich op zo'n manier, dat er niet meer gevoeld kan worden ( wat we na zo'n ervaring toch het liefst zouden willen).

Deze fysieke krampplek gaat nu een soort magneet worden voor volgende moeilijke levenservaringen van dezelfde soort. Wanneer je opnieuw die door jou 'aangetrokken' pijn ervaring niet echt kunt integreren, dan wordt de magneet versterkt. Het krachtenveld waar niet gevoeld mag worden, wordt groter. Lukt het je echter je natuurlijke zelf te blijven ervaren tijdens de pijnlijke gewaarwording, dan ontspant  alles. Ook de oude pijn op die plek.

18. nov, 2019

Waarom knielde ik niet dieper

Om jullie welkom te heten,

Ontroostbare zusters,

Waarom gaf ik me niet over, waarom verloor ik me niet in jullie loshangende haar?

Werkelijk, we verkwisten de uren die we doorbrengen in pijn.

We kijken er langsheen, in het bittere verloop van de tijd.

Om te zien of ze tot een einde komen.

En dat terwijl ze in werkelijkheid seizoenen zijn in ons, onze winter...

- Rilke

Als we niets anders doen dan wachten tot onze angst tot een einde komt, zullen we nooit de zuivere, liefdevolle aanwezigheid ontdekken die zich openbaart als we ons overgeven in de donkerste nacht. Alleen door los te laten en mee te bewegen met de stroom van leven, verlies en dood bereiken we deze vrijheid.

Angst confronteren is een levenslange oefening in het loslaten van alles waaraan we willen vasthouden - het is een oefening in sterven. Ons vermogen om de normale verliezen in het leven te accepteren met totale acceptatie groeit door oefening. Na verloop van tijd ontdekken we dat we wel degelijk in staat zijn om met angst om tevgaan, ook met de diepste angst, het verliezen van het leven zelf.

6. nov, 2019