Wie ben je echt?

15. feb, 2019

De meeste van ons identificeren zich eerst met hun beroep of maatschappelijke status, dan met het geloof dat we aanhangen, dan met waar we wonen, of we man zijn of vrouw en tot welk ras we behoren. Helemaal op de laatste plaats identificeren we ons als menselijk wezen in deze wonderlijke  goddelijke creatie op aarde als onderdeel van de kosmos.

Als we die identificatievolgorde zouden omdraaien en onszelf in de eerste plaats als een deel van de schepping zouden zien en als menselijk wezen, dan zou de wereld er een stuk vrediger uit kunnen zien.

- Sri Sri Ravi Shankar

13. feb, 2019

Als ik het zelf niet was, help jij me dan zeggen wie ik ben.

- Hans Faverey

7. feb, 2019

Wees tevreden met wat je hebt, maar nooit met wie je bent.

Religie is de bron van  ontevredenheid over het zelf.

-A. Heschel  De mens is niet alleen

4. feb, 2019

Niets beïnvloedt het leven van een kind zo diepgaand als het niet geleefde leven van zijn ouders.

- Carl Jung

21. jan, 2019

Vaak klagen we : 'Ik heb alles wat er is gebeurd niet verdiend'. Onze keuzes zijn vaak gebaseerd op verkeerde aannames, als gevolg van onze ervaringen en moeilijkheden; als we niet gepest waren, als we niet hadden geleden als kind dan hadden we wel andere keuzes gemaakt.

Je kunt in een dieper gesprek met jezelf klagen over innerlijke leiding: er was in je hele leven, dat moet erkend worden, een instantie die je leven stuurde en die was verkeerd. Er was iets in je dat zei : je moet het zo doen! En het hele leven stuurde je mechanisch in een bepaalde baan en je ging er steeds meer in geloven  zonder correcties aan te brengen.  Het was altijd al zo, het was deel van je traditie, het moest zo zijn, daar lagen je heiligste verplichtingen.

Je hebt je gehouden aan alles wat uiterlijk voorgeschreven was en nu kom je tot de erkenning : juist daarom was het verkeerd en klopte het niet. Je zou moeten zeggen: er is één kardinale fout in dat alles: je was zelf, als mens helemaal niet aanwezig. Dat wat je  zelf het eerst had moeten verzorgen, het weeskind in je, heb je niet gezien. De verlatenheid van je ziel heeft nooit een rol gespeeld. Je moest zonodig dingen doen die aan jezelf voorbijgingen, in de waan van ...

Maar je hebt jezelf onderdrukt en kapot gemaakt. En het vreselijke,maar misschien ook reddende is: God heeft het nooit gewild. Wat in je aanwezig was, was kostbaar als zilver, uitgesmolten uit vele gesteenten, alleen nu is het vermengd met zijn omgeving. Dat heb je met je laten doen, je eigen waarde laten corrumperen door vele gemakkelijke compromissen. Dat wat je echt was, je eigenlijke energie, werd steeds van buitenaf bedorven door wat van buitenaf naar binnen kwam, door bijmengingen. De hele fout is:je hebt jezelf te weinig bewaard.